Ο Νόμος του Κάρμα

Σπάζοντας τις κληρονομικές μας αλυσίδες

Σήμερα αγαπημένοι μου θα μιλήσουμε για την κληρονομιά σας και όπως θα δείτε είναι ένα πολύ σημαντικό θέμα. Πριν συνεχίσουμε όμως  χρειάζεται κατ’ αρχήν να καταλάβουμε τι εννοούμε εμείς και τι εννοείτε εσείς κληρονομιά και κληρονομικό.

Εσείς κληρονομικό εννοείτε, οτιδήποτε κληρονομείτε από τους γονείς σας και εννοείτε κάτι που μεταφέρεται από γενιά σε γενιά. Εμείς όμως κληρονομικό εννοούμε κι αυτό που εσείς μεταφέρετε από ενσάρκωση σε ενσάρκωση, γιατί αυτή είναι η άμεση κληρονομιά του εαυτού σας. Δηλαδή είχε σημασία, το πως διαχειρίστηκε και πως διέθεσε την ενέργεια ο εαυτός σας στις προηγούμενες ενσαρκώσεις σας.

Γι’ αυτό θα δούμε τι συνέβη στις προηγούμενες ενσαρκώσεις σας και ποια θέματα δεν έχουν λυθεί. Κι αυτό σας αφορά λίγο- πολύ όλους σας. Και οτιδήποτε δεν έχει λυθεί, το μεταφέρετε, που σημαίνει δηλαδή ότι όλα όσα έχουν μεταφερθεί στην παρούσα σας ενσάρκωση από προηγούμενες ενσαρκώσεις, είναι κληρονομικά.

Κληρονομικό θεωρείται κατ’ αρχήν αυτό που εσείς ονομάζετε «κάρμα» και που έχει να κάνει πραγματικά με την διαχείριση και την διάθεση της ενέργειας. σε όλες τις προηγούμενες ενσαρκώσεις σας.

Επίσης κληρονομικό μπορούμε να θεωρήσουμε τον προγραμματισμό σας και την διαμόρφωση. Αυτό βέβαια έχει να κάνει και με το πως εσείς το παραλαμβάνετε αυτό από τους γονείς σας και μπορεί βέβαια να διαφέρει ανάλογα με την Ήπειρο και την χώρα που ζείτε, αλλά η διαμόρφωση έτσι κι αλλιώς υπάρχει παντού στη Γη κι εσείς την κληρονομείτε.

Κληρονομικές μπορούμε επίσης να θεωρήσουμε και όλες αυτές τις ενέργειες, όλο αυτό το συνονθύλευμα των ενεργειών, που βρίσκονται μέσα στο φόβο και στην ενοχή και που εσείς κληρονομείτε και από τους γονείς σας, αλλά ήδη βρίσκονται και μέσα σας και τα μεταφέρετε από προηγούμενες ενσαρκώσεις.

Κληρονομικούς μπορούμε να χαρακτηρίσουμε και τους ενεργειακούς ιούς. Εάν εσείς δεν έχετε ενώσει τον εαυτό σας (αρσενική και θηλυκή ενέργεια) και εάν δεν τον εκτιμάτε και δεν τον εμπιστεύεστε, τότε ο ενεργειακός σεξουαλικός ιός και ο ιός της αμφιβολίας αντίστοιχα, οι οποίοι βρίσκονται μέσα σας από ανισορροπία της συνείδησης, όταν πεθαίνετε τους παίρνετε μαζί σας στα αστρικά πεδία και τους ξαναφέρνετε όταν ξανά-ενσαρκώνεστε.

Επίσης κληρονομικές είναι και οι θρησκείες σας. Γιατί όλες οι θρησκείες σε όποιο μέρος της Γης κι αν γεννηθήκατε, τις κληρονομείτε από τους γονείς σας και όλες στρέφουν την προσοχή σας σ’ έναν Θεό έξω από σας. Κι  έτσι συνήθως βολεύεστε μ’ αυτό και σταματάτε να ψάχνετε, για να βρείτε το δικό σας Θεό, τον δικός σας θεϊκό εαυτό μέσα σας, (εννοείται ότι αυτό τώρα δεν αφορά τους εργάτες του φωτός).

Κληρονομικές είναι επίσης και οι υποσχέσεις και οι όρκοι με τους οποίους εσείς δεσμεύσατε τον εαυτό σας, αλλά ακόμα και κάποιες ισχυρές συνήθειες που κουβαλούσατε μαζί σας. Και βέβαια θα μιλήσουμε εκτενέστερα σε όλα όσα αναφερθήκαμε παραπάνω, για να δούμε πως μπορούμε ν’ απελευθερώσουμε τον εαυτό μας απο τιδήποτε  θεωρούμε κληρονομικό και το κουβαλάμε ακόμα μαζί μας και μας κρατάει εγκλωβισμένους.   

Όμως υπάρχει ακόμα κάτι πολύ πιο σοβαρό από όλα αυτά που είπαμε. Κάτι που πραγματικά σας κρατούσε αλυσοδεμένους σε όλες σας τις ζωές και τώρα ήρθε η ώρα να σπάσετε τα δεσμά σας και ν’ απελευθερώσετε τον εαυτό σας.

Έχει να κάνει με το κλέψιμο της ενέργειας. Εσείς  αρχίσατε να κλέβετε ενέργεια ο ένας από τον άλλον, όταν βρεθήκατε στον δεύτερο κύκλο της δημιουργίας. Όταν αποφασίσατε να κατεβείτε στη Γη και ενσαρκωθήκατε το μεταφέρατε μαζί σας. Ας το  πάρουμε όμως από την αρχή.

Καθώς ενσαρκωθήκατε πάνω στη Γη η αλήθεια είναι ότι εσείς νιώθατε τον διαχωρισμό του εαυτού σας και νιώθατε μόνοι και δυστυχισμένοι. Στο βάθος της ύπαρξής σας, νιώθατε την έλλειψη της αγάπης, γιατί η αγάπη είναι η ουσία σας. Κι επειδή αρχικά δεν γνωρίζατε, δεν ξέρατε τον τρόπο να πάτε μέσα σας, αρχίσατε να ψάχνετε για την αγάπη, την αποδοχή και την εκτίμηση του εαυτού σας έξω από σας. Περιμένατε όλα αυτά που εσείς δεν δίνατε στον εαυτό σας, να σας τα δώσουν οι άλλοι. Κι έτσι λοιπόν δημιουργήσατε μεταξύ σας,  ενεργειακές αιθερικές χορδές και συν-δεθήκατε μεταξύ σας στο ηλιακό σας πλέγμα. Δηλαδή στο δικό σας ηλιακό πλέγμα και στο ηλιακό πλέγμα του κάθε άλλου ανθρώπου που εσείς ήρθατε σ’ επαφή μαζί του, σας δένουν μεταξύ σας αυτές οι αιθερικές ενεργειακές χορδές. Και υπάρχουν πολλές απ’ αυτές , υπάρχουν στοίβες, στοιβάδες απ’ αυτές. 

Και μ’ αυτές κάνατε και κάνετε αυτό που γνωρίζατε πολύ καλά και στο δεύτερο κύκλο της δημιουργίας. Κλέβετε ενέργεια ο ένας από τον άλλον. Κι έτσι αρχίσατε το ενεργειακό θρέψιμο, πρώτα μέσα στην οικογένεια, μετά μεταξύ των συντρόφων, των  φίλων και ούτω καθ’ εξής και το ενεργειακό θρέψιμο συνεχίστηκε με όλους τους ανθρώπους που εσείς συναντήσατε στη ζωή σας και ήρθατε  σ’ επαφή.

Δείτε λοιπόν τι συμβαίνει εδώ. Αυτές οι ενεργειακές αιθερικές χορδές ,σας βύθισαν πολύ βαθιά μέσα στο παιχνίδι της Γης και δούλευαν και για τις δυο πλευρές. Κι έτσι κάθε φορά που εσείς ζητούσατε από τους άλλους αγάπη, αποδοχή και εκτίμηση και πιστεύατε ότι θα πάρετε αυτό που χρειαζόσασταν, πολύ συχνά τους δίνατε την ευκαιρία να σας κλέψουν την ενέργειά σας ,τη δύναμή σας. Και μετά εσείς νιώθατε αδύναμοι, άδειοι και αποστραγγισμένοι. Κι έχει πάντα να κάνει με το ποιος είναι πιο δυνατός, ποιο ισχυρός μέσα σε μια σχέση, γιατί ο πιο ισχυρός κλέβει την ενέργεια από τον πιο αδύναμο. 

Και σε όσους από εσάς έκλεβαν την ενέργειά σας , έπρεπε να βρείτε έναν τρόπο και πραγματικά δεν μπορούσατε να κάνετε και διαφορετικά, γιατί έπρεπε ν’ αναπληρώσετε την χαμένη σας ενέργεια και ψάχνατε κι εσείς να βρείτε έναν πιο αδύνατο από σας, για να του κλέψετε την ενέργειά του.

Αυτές οι ενεργειακές χορδές στην πορεία τόσων πολλών ενσαρκώσεων ενισχύθηκαν πάρα πολύ. Όλους αυτούς τους αιώνες που εσείς στρέφατε συνεχώς την προσοχή σας προς τα έξω, αυτές οι ενεργειακές αιθερικές χορδές που σας έδεσαν μεταξύ σας έγιναν χοντρές αλυσίδες και βρεθήκατε όλοι αλυσοδεμένοι μεταξύ σας. Υφάνατε μια τεράστια ενεργειακή αιθερική αλυσίδα και δεθήκατε μεταξύ σας.

Και βέβαια επηρεάζεστε άμεσα ο ένας από τον άλλον και είναι αυτό που εσείς ονομάζετε «συλλογικό ασυνείδητο». Και είναι όντως ασυνείδητο, γιατί δεν θα μπορούσατε να είστε συνειδητοί όταν βρίσκεστε εγκλωβισμένοι μέσα σε μια τέτοια κατάσταση. Επηρεάζεστε από τους φόβους και τις πεποιθήσεις του συνόλου και καμία επιλογή, καμία απόφαση δεν είναι δική σας. Δεν σας ανήκουν ούτε καν οι σκέψεις σας.

Και μέσα σ’ αυτή την κατάσταση, μέσα στη σύγχυση, στο φόβο και την ανασφάλεια, εσείς ζητούσατε ασφάλεια. Και δώσατε ασυνείδητα τον έλεγχο του εαυτού σας σε εξουσίες. Δημιουργήσατε εξουσίες. Πιστέψατε στις δελεαστικές υποσχέσεις τους, πιστέψατε ότι θα έχετε ασφάλεια και ότι η ζωή σας θα γίνει καλύτερη και πάντοτε συνέβαινε το ίδιο, σε όλη σας την πορεία στη Γη, απλά συνέβαινε με διαφορετικό τρόπο. Εκείνο που έχει σημασία είναι ότι εσείς τους δώσατε τον έλεγχο του εαυτού σας. Και δεν έχει σημασία αν οι ηγέτες ήταν πολιτικοί ή θρησκευτικοί. Και δεν έχει σημασία αν λέτε σήμερα, εγώ απλά ψήφισα, γιατί και η ψήφος είναι ενέργεια.

Σημασία έχει ότι εσείς δώσατε τον έλεγχο του εαυτού σας και την ενέργειά σας σε εξουσίες, οι οποίες αποφάσιζαν για σας. Και μέσα σ’ αυτό χαθήκατε, χάσατε τον εαυτό σας, γιατί μπορούσαν πάντα να σας ελέγχουν, να σας κατευθύνουν και να σας υποτάσσουν μέσα από τον φόβο και την χειραγώγηση.

-Τι γίνεται όμως, πως φεύγουμε μέσα απ’ αυτή τη φυλακή;


Οι περισσότεροι από σας έχετε ήδη φύγει. Γιατί καθώς εσείς στρέψατε την προσοχή σας προς τα μέσα σας  ανακαλύψατε την δική σας Πηγή ενέργειας. Όταν εσείς έχετε την δική σας Πηγή ενέργειας, δεν αισθάνεστε την ανάγκη να κλέψετε την ενέργεια κάποιου άλλου. Και σταδιακά αυτές οι ενεργειακές αιθερικές χορδές, καθώς εσείς σταματήσατε να στρέφεστε προς τα έξω και να κλέβετε ενέργεια από τους άλλους, αυτές οι χορδές άρχισαν να ατροφούν, άρχισαν να αδυνατούν και σήμερα θέλουμε να τις κόψουμε εντελώς.

Υπάρχουν βέβαια και οι άλλοι που σας κλέβουν ενέργεια. Εσείς όμως , καθώς βάλατε σε κίνηση την δική σας Πηγή ενέργειας και ανεβάσατε κατακόρυφα την ενέργειά σας και την δόνησή σας, είναι πολύ δύσκολο για τους άλλους να μπορέσουν να σας κλέψουν την ενέργειά σας. Εκτός αυτού, επειδή γνωρίζετε πολύ καλά το παιχνίδι τους, ένα παιχνίδι που το παίξατε και οι ίδιοι, μπορείτε πλέον να το βλέπετε, να το παρατηρείτε και ξέρετε πως να προστατεύετε τον εαυτό σας.

Η χαρά μας είναι να είστε αυτό που είστε, ελεύθερες, ανεξάρτητες, αυτόνομες και κυρίαρχες οντότητες.

Κι αφού σπάσαμε τις αλυσίδες μας και απελευθερώσαμε τον εαυτό μας, ας ασχοληθούμε εδώ και με τα υπόλοιπα θέματα, στα οποία αναφερθήκαμε και ονομάσαμε κληρονομικά και ας μιλήσουμε γι’ αυτό που εσείς ονομάζετε κάρμα.

Και ας πάμε στον προγραμματισμό σας. Ο προγραμματισμός έχει να κάνει με την διαμόρφωσή σας κυρίως πρώτα από την οικογένεια και στην συνέχεια και από την κοινωνία σας. Έχει να κάνει με περιορισμένες πεποιθήσεις, κανόνες, ηθική, νόμους, ιδανικά ακόμα και συνήθειες. Έχει να κάνει με όλα αυτά τα «πρέπει» που φορτώσατε τον εαυτό σας. Και όλα αυτά δεν είναι τόσο δύσκολο να τ’ απελευθερώσετε, αρκεί να είστε αποφασισμένοι μέσα στην καρδιά σας γι’ αυτό.

Μπορείτε να απελευθερώσετε τον εαυτό σας από την διαμόρφωση, εάν εσείς εκπαιδεύσετε τον εαυτό σας, να βρίσκεστε στο τώρα σας και του επιτρέπετε να νιώθει. Όχι άλλο όλα αυτά τα πρέπει, όχι άλλους κανόνες  γιατί έτσι σας έμαθαν και όχι άλλο στον περιορισμό και στην αυτολύπηση. Αποδεχθείτε ολοκληρωτικά τον εαυτό σας και ζήστε στην τώρα σας στιγμή και νιώστε. Επιτρέψτε στον εαυτό σας να νιώσει και να ζει ανάλογα με το πώς νιώθει και όχι ανάλογα με το πώς πρέπει.

Εάν προσπαθήσετε ν’ αλλάξετε κάποιες συνήθειες στον εαυτό σας και το επιβάλλετε στον εαυτό σας να σταματήσει αυτές τις συνήθειες, τότε ελέγχετε τον εαυτό σας κι εμείς δεν σας το συνιστούμε αυτό. Σας λέμε να μένετε στο τώρα σας και να κάνετε αυτό που νιώθετε. Και τότε όλα τα υπόλοιπα, ακόμα και οι συνήθειες αποδυναμώνονται.

Ας πάμε παρακάτω  και ας ασχοληθούμε με τους όρκους και τις υποσχέσεις, που τις χαρακτηρίζουμε κληρονομικές, αφού τις μεταφέρετε από ενσάρκωση σε ενσάρκωση. Εκείνες τις στιγμές που εσείς κάνετε έναν όρκο ή δίνετε μια υπόσχεση, ξέρετε τώρα, τους χρησιμοποιείτε πολύ συχνά αυτούς τους όρκους, «θα είμαι μαζί σου για πάντα», «θα σ’ αγαπώ για πάντα» κ.λ.π., κ.λ.π. ένας όρκος λοιπόν έχει τόσο ισχυρή  ενέργεια που αποτυπώνεται αμέσως στα κύτταρά σας και τον κουβαλάτε από κει και μετά σε όλες σας τις ενσαρκώσεις. Και μετά προβληματίζεστε πολλές φορές γιατί βρίσκεστε και σχετίζεστε με «λάθος» ανθρώπους, με ανθρώπους που δεν ταιριάζετε. Συνήθως μ’ αυτούς τους ανθρώπους σας συνδέουν κάποιες υποσχέσεις ή κάποιοι όρκοι που ειπώθηκαν σε κάποια ενσάρκωση, αλλά στη συνέχεια κατά την διάρκεια της πορείας σας στη Γη αλλάξατε  και πιθανόν ο ένας από τους δυο να εξελίχθηκε και να δημιουργήθηκε απόσταση μεταξύ σας. Αλλά συνεχίζει να σας δένει πάντα μια υπόσχεση ή ένας όρκος, ο οποίος σας έφερε και πάλι μαζί.

Για να δούμε τι άλλο έχουμε; Βέβαια, έχουμε την κριτική και τις ενοχές. Κληρονομικά ; ναι είναι κληρονομικά. Ακόμα και οι γονείς σας, σας μεταφέρουν ενοχικά συμπλέγματα. Κι εδώ χρειάζεται μεγάλη αποδοχή, μεγάλη αποδοχή στον ανθρώπινο εαυτό σας.

Και είναι η ώρα να βάλετε τον ανθρώπινο εαυτό σας στην αγκαλιά της θεϊκότητάς σας, για να νιώσει απόλυτα αποδεκτός και να νιώσει ασφαλής και ήρεμος. Γιατί εάν ο ανθρώπινος εαυτός σας νιώσει ολοκληρωτικά αποδεκτός, ακριβώς έτσι όπως είναι, τότε μπορείτε πολύ εύκολα ν’ αποδεχθείτε και το κάθε κομμάτι σας (ενσάρκωση ή πτυχή) του εαυτού σας. Γιατί ο ανθρώπινος εαυτός σας σ’ αυτή την τελευταία σας ενσάρκωση, μπορούμε να πούμε ότι με κάποιο τρόπο είναι το σύνολο όλων των ενσαρκώσεών σας, είναι το σύνολο όλων των εμπειριών σας και είναι ο σημαιοφόρος της ψυχής σας.

Δώστε στην θεϊκότητά σας το τιμόνι του εαυτού σας και αφήστε τον να σας οδηγεί. Και από δω και στο εξής σταματήστε να σκέπτεστε σαν άνθρωποι. Μείνετε στο τώρα σας και αφήστε τον Θεό που είστε ν’ αποφασίζει για τον εαυτό. Είναι πάντα εσείς, είναι πάντα ο σοφός, ο αιώνιος εαυτός σας.

Ο άνθρωπος είναι πολύ χαρούμενος που βρίσκεται στην αγκαλιά του Θεού, είναι χαρούμενος που ενώθηκε με τον εαυτό του. Το μυαλό είναι αυτό που συντηρεί ακόμα την σύγκρουση και τον διαχωρισμό, όμως είναι εντάξει. Και το μυαλό το αποδεχόμαστε.

Εκείνο που πρέπει να καταλάβουμε και σας το επαναλαμβάνουμε συνέχεια, είναι ότι χρειάζεται να σταματήσουμε τις συγκρούσεις και τις αντιστάσεις μέσα μας κι αυτό θα συμβεί μόνον εάν αποδεχθούμε ολοκληρωτικά τον εαυτό μας, χωρίς να τον κρίνουμε και να τον ενοχοποιούμε. Γιατί θέλουμε να θυμάστε ότι η κριτική και οι ενοχές είναι αυτές που δημιουργούν το κάρμα, η κριτική και οι ενοχές είναι αυτές που δημιούργησαν το κάρμα σας και στις προηγούμενες ενσαρκώσεις. Και θέλουμε να νιώσετε πολύ βαθιά ότι δεν έχει σημασία πως και με ποιο τρόπο παίζετε το παιχνίδι σας στη Γη. Δεν έχει σημασία πως παίζετε το παιχνίδι, αλλά έχει σημασία μόνο όταν εσείς κρίνετε και ενοχοποιείτε τον εαυτό σας.

Και το τελευταίο θέμα μας είναι οι θρησκείες. Εσάς τώρα ίσως δεν σας αφορά και πολύ, γιατί ίσως έχετε φύγει από αυτό, αλλά δεν μπορούμε να μην το αναφέρουμε. Οι θρησκείες τις οποίες συνήθως κληρονομείτε από τους γονείς σας, όπως είπαμε σας στρέφουν σ’ ένα Θεό έξω από σας. Κι έπαιξαν ένα σημαντικό ρόλο αποπροσανατολισμού και συνεχίζουν να παίζουν ακόμα και σήμερα για πολλούς ανθρώπους. Οι θρησκείες λοιπόν αποσπούν κι στρέφουν την προσοχή σας σ’ έναν Θεό έξω από σας κι έτσι εσείς δεν μπαίνετε μέσα σας ν’ ανακαλύψετε τον δικό σας Θεό, την δική σας αλήθεια. Κανένας Θεός έξω από σας φίλοι μου. 

Κι είναι πολύ μεγάλη η χαρά μου σήμερα να σας μιλάω για την ολοκληρωτική απελευθέρωση του εαυτού σας από τα δεσμά, από τις αλυσίδες της κληρονομικότητας, που είναι τα δεσμά της διττότητας.

Και θέλουμε να φύγετε από την πεποίθηση ότι έχετε πολλά θέματα να λύσετε. Απελευθερώστε το κι αυτό. Γιατί εάν εσείς πιστεύετε ότι έχετε θέματα, τότε τα δημιουργείτε και τα βάζετε στον δρόμο σας κι αυτό δεν τελειώνει.

 

                                               Προβλήματα δεν υπάρχουν.

Ο εαυτός σας γνωρίζει τι χρειάζεστε ακόμα. Γι’ αυτό εσείς το μόνο που έχετε να κάνετε είναι ν’ αποδεχθείτε τον εαυτό σας και να είστε αποφασισμένοι μέσα στην καρδιά σας, για να κάνετε αυτό το ολοκληρωτικό βήμα της ολοκληρωτικής απελευθέρωσης και να σταθείτε στη μεριά του Θεού. 

Να είστε Θεοί. Έχει να κάνει μόνο μ’ αυτό!

Και καθώς είστε έτοιμοι, ανοίξτε ολοκληρωτικά την καρδιά σας στην Χριστική αγάπη , στην χριστική σας συνειδητότητα

Αγαπημένοι μου, θέλουμε ν’ αρχίσετε να χαίρεστε. Σας το επαναλαμβάνουμε συνέχεια.. Χαρείτε και απολαύστε το κάθε τι πάνω στη Γη. Ο θεϊκός σας εαυτός αυτό θέλει για σας και σας θέλει μέσα στην αγάπη, μέσα στη χαρά και στην αφθονία!

Εκφράστε την πρόθεση για όσο επιλέξετε να παραμείνετε στον πλανήτη, να ζήσετε μέσα στην ελευθερία, στην αγάπη, στη χαρά και στην αφθονία!

Περάσατε δεκάδες χιλιάδες ενσαρκώσεις μέσα στο πόνο, στην θλίψη, στην κακοποίηση και στον έλεγχο, φτάνει πια! Τώρα θέλουμε μόνο αγάπη και χαρά για την ύπαρξή μας!

Και βέβαια, αυτή την αγάπη και την χαρά, θα την μεταφέρετε ενεργειακά και στους άλλους ανθρώπους, γιατί εσείς είστε τα Πρότυπα, αλλά όπως γνωρίζετε πρέπει πρώτα να το καταφέρετε για σας.

Ευφυια ο σαμποτερ του κατεστημένου

Η δυστυχία δεν χρειάζεται κανένα ταλέντο -ο καθένας μπορεί να την έχει.
Η ευτυχία χρειάζεται χαρίσματα, ιδιοφυΐα, δημιουργικότητα .

Μόνο οι δημιουργικοί άνθρωποι είναι ευτυχισμένοι .

Άσε το να πάει βαθιά μέσα στην καρδιά σου αυτό: μόνο οι δημιουργικοί άνθρωποι είναι ευτυχισμένοι. Η ευτυχία είναι υποπροϊόν της δημιουργικότητας. Δημιούργησε κάτι και θα είσαι ευτυχισμένος. Δημιούργησε έναν κήπο, άφησε τον κήπο να ανθίσει και κάτι θα ανθίσει μέσα σου. Δημιούργησε ένα πίνακα ζωγραφικής και κάτι θα αρχίσει να αναπτύσσεται μέσα σου καθώς αναπτύσσεται ο πίνακας. Όπως φτάνει στο τέλος του ο πίνακας, όπως βάζεις τις τελευταίες πινελιές , θα δεις ότι δεν είσαι πια ο ίδιος άνθρωπος. Βάζεις τις τελευταίες πινελιές σε κάτι που είναι πολύ καινούργιο μέσα σου .

Γράψε ένα ποίημα, πες ένα τραγούδι, χόρεψε έναν χορό και δες: αρχίζεις να γίνεσαι ευτυχισμένος .

Η ύπαρξη σού έδωσε απλώς μια ευκαιρία να είσαι δημιουργικός: η ζωή αποτελεί μια ευκαιρία να είσαι δημιουργικός .

Αν είσαι δημιουργικός, θα είσαι ευτυχισμένος .
Όταν θέλεις να ανέβεις στην ψηλότερη κορυφή των βουνών, πρόκειται για κάτι το κοπιαστικό. Κι όταν έχεις φτάσει στην κορυφή και ξαπλώνεις κάτω, ψιθυρίζοντας μαζί με τα σύννεφα, κοιτάζοντας τον ουρανό, η χαρά που γεμίζει την καρδιά σου -η χαρά αυτή έρχεται πάντα όποτε φτάνεις σε κάποια κορυφή δημιουργικότητας .

Απαιτείται ευφυΐα για να είσαι ευτυχισμένος και τους ανθρώπους τους διδάσκουμε να μένουν δίχως ευφυΐα. Η κοινωνία δεν θέλει να ανθίσει η ευφυΐα .

Η κοινωνία δεν χρειάζεται την ευφυΐα ,για την ακρίβεια, φοβάται πολύ την ευφυΐα.
 Η κοινωνία χρειάζεται ανόητους ανθρώπους. Γιατί; Διότι οι ανόητοι άνθρωποι είναι διαχειρίσιμοι. Οι ευφυείς άνθρωποι δεν είναι κατ΄ανάγκην υπάκουοι, μπορεί να υπακούουν, μπορεί να μην υπακούουν. Αλλά ο ανόητος άνθρωπος δεν μπορεί να παρακούσει, είναι πάντοτε έτοιμος να τον διατάξεις. Ο ανόητος άνθρωπος χρειάζεται να τον διατάζει κάποιος, γιατί δεν έχει την ευφυΐα να ζει από μόνος του. Θέλει να τον κατευθύνει κάποιος ,ψάχνει και αναζητεί τους ίδιους τους τυράννους του.

Οι πολιτικοί δεν θέλουν να συμβεί στον κόσμο η ευφυΐα, οι ιερείς δεν θέλουν να συμβεί στον κόσμο η ευφυΐα, οι στρατηγοί δεν θέλουν να συμβεί στον κόσμο η ευφυΐα. Κανείς δεν την θέλει πραγματικά. Οι άνθρωποι θέλουν να μείνουν οι πάντες ανόητοι, τότε θα είναι οι πάντες υπάκουοι, κομφορμιστές, δεν θα βγαίνουν ποτέ έξω από το μαντρί, θα παραμένουν πάντα μέρος του όχλου, θα μπορείς να τους ελέγχεις, να τους χειραγωγείς, να τους χειρίζεσαι.

Ο ευφυής άνθρωπος είναι εξεγερμένος. Ευφυΐα σημαίνει εξέγερση. Ο ευφυής άνθρωπος αποφασίζει μόνος του αν θα πει όχι ή ναι.

Ο ευφυής άνθρωπος δεν γίνεται να είναι παραδοσιακός, δεν γίνεται να λατρεύει διαρκώς το παρελθόν ,δεν υπάρχει τίποτε στο παρελθόν να το λατρεύεις. Ο ευφυής άνθρωπος θέλει να δημιουργεί το μέλλον, θέλει να ζει στο παρόν. Η ζωή στο παρόν αποτελεί το δικό του τρόπο να δημιουργεί το μέλλον.

Ο ευφυής άνθρωπος δεν μένει προσκολλημένος στο νεκρό παρελθόν, δεν κουβαλάει πτώματα.

Όσο όμορφοι κι αν ήταν εκείνοι κάποτε, όσο πολύτιμοι, δεν κουβαλάει τα πτώματά τους. Έχει τελειώσει με το παρελθόν ,έφυγε αυτό κι έφυγε για πάντα. Αλλά ο κουτός άνθρωπος είναι παραδοσιακός. Είναι πρόθυμος να ακολουθεί τον ιερέα, πρόθυμος να ακολουθεί τον κάθε ανόητο πολιτικό, πρόθυμος να ακολουθεί την οποιαδήποτε διαταγή -με τον οποιοδήποτε που έχει εξουσία, είναι έτοιμος να πέσει στα πόδια του.


Χωρίς ευφυΐα δεν μπορεί να υπάρξει ευτυχία. Ο άνθρωπος μπορεί να είναι ευτυχισμένος μόνο αν είναι ευφυής, απόλυτα ευφυής.

Ο διαλογισμός αποτελεί ένα τέχνασμα για να ελευθερωθεί η ευφυΐα σου. Όσο πιο διαλογιστικός γίνεσαι, τόσο πιο ευφυής γίνεσαι.

Να θυμάσαι όμως, λέγοντας ευφυΐα δεν εννοώ τη διανοητικότητα. Η διανοητικότητα αποτελεί μέρος της ανοησίας.

Η ευφυΐα είναι ένα τελείως διαφορετικό φαινόμενο, δεν έχει καμιά σχέση με το κεφάλι. Η ευφυΐα είναι κάτι που προέρχεται από το ίδιο το κέντρο σου. Αναβλύζει από μέσα σου και μαζί της αρχίζουν να αναπτύσσονται μέσα σου πολλά πράγματα. Γίνεσαι ευτυχισμένος, γίνεσαι δημιουργικός, γίνεσαι εξεγερμένος, αγαπάς την περιπέτεια, αρχίζεις να αγαπάς την ανασφάλεια, αρχίζεις να πηγαίνεις στο άγνωστο. Αρχίζεις να ζεις επικίνδυνα, γιατί αυτός είναι ο μόνος τρόπος να ζει κανείς.

Για τους ανόητους, υπάρχει ο φαρδύς δρόμος όπου μετακινούνται τα πλήθη. Και μετακινούνται εδώ και αιώνες -και δεν φτάνουν πουθενά, κινούνται σε κύκλο. Έχεις έτσι την άνεση ότι μετακινείσαι μαζί με πολλούς ανθρώπους, ότι δεν είσαι μόνος σου.

Η ευφυΐα σού δίνει το θάρρος να είσαι μόνος σου και η ευφυΐα σού δίνει το όραμα να είσαι δημιουργικός. Προβάλλει μια μεγάλη παρόρμηση, μια μεγάλη πείνα να είσαι δημιουργικός. Και μόνο τότε, ως συνέπεια, μπορείς να είσαι ευτυχισμένος, μπορείς να είσαι ευδαίμων.

Εσείς ποιοί είστε ;

΄΄Όλες οι θρησκείες πιστεύουν ότι ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο καθώς και την ανθρωπότητα. Αν όμως σε δημιούργησε κάποιος, είσαι μια απλή μαριονέτα, δεν έχεις τη δική σου ψυχή.

Κι αν σε δημιούργησε κάποιος, μπορεί ανά πάσα στιγμή να σε ξε-δημιουργήσει. Δεν σε έχει ρωτήσει ούτε αν ήθελες να σε δημιουργήσει και ούτε που πρόκειται να σε ρωτήσει: ΄Θέλεις να σε ξε-δημιουργήσω;΄

΄΄Ο Θεός είναι ο πιο μεγάλος δικτάτορας, αν αποδεχτείς το μύθευμα ότι δημιούργησε εκείνος τον κόσμο κι ότι δημιούργησε επίσης την ανθρωπότητα. Αν αποτελεί την πραγματικότητα ο Θεός, τότε ο άνθρωπος είναι ένας σκλάβος, μια μαριονέτα. Όλα τα νήματα βρίσκονται στα χέρια του, ακόμη κι η ζωή σου. Τότε δεν υπάρχει κανένα ζήτημα για φώτιση. Τότε δεν υπάρχει κανένα ζήτημα να υπάρξει ένας Γκωτάμα Βούδας, διότι δεν υπάρχει καμιά απολύτως ελευθερία. Τραβά εκείνος τα νήματα κι εσύ χορεύεις, τραβά τα νήματα κι εσύ κλαις, τραβά τα νήματα κι εσύ αρχίζεις να σκοτώνεις, αυτοκτονείς, κάνεις πολέμους. Είσαι μια απλή μαριονέτα κι εκείνος είναι ο κουκλοπαίκτης.

΄΄Τότε δεν υπάρχει ζήτημα αμαρτίας κι αρετής, ζήτημα αμαρτωλών κι αγίων. Τίποτε δεν είναι καλό και τίποτε δεν είναι κακό, διότι είσαι μια απλή μαριονέτα. Η μαριονέτα δεν μπορεί να είναι υπεύθυνη για τις πράξεις της.

Υπευθυνότητα έχει κάποιος που έχει την ελευθερία να πράττει.

΄΄Μπορεί να υπάρχει είτε ο Θεός είτε η ελευθερία, δεν μπορούν να υπάρχουν και τα δυο μαζί.

΄΄Αυτή είναι η βασική υποδήλωση από τη φράση του Νίτσε: Ο Θεός είναι νεκρός, επομένως ο άνθρωπος είναι ελεύθερος.
 

΄΄Κανείς θεολόγος, κανείς ιδρυτής θρησκείας δεν το σκέφτηκε αυτό, ότι αν αποδεχτείς τον Θεό ως τον δημιουργό, καταστρέφεις την όλη αξιοπρέπεια της συνειδητότητας, της ελευθερίας, της αγάπης. Αφαιρείς από τον άνθρωπο κάθε υπευθυνότητα και του αφαιρείς όλη του την ελευθερία. Υποβιβάζεις ολόκληρη την ύπαρξη σε ιδιοτροπία ενός παράξενου τύπου που λέγεται Θεός.

΄΄Αλλά η φράση του Νίτσε είναι επόμενο να αποτελεί τη μια μόνο όψη του νομίσματος. Έχει απόλυτα δίκιο, αλλά μόνο ως προς τη μια όψη του νομίσματος. Έκανε μια πολύ σημαντική και όλο νόημα δήλωση, αλλά ξέχασε ένα πράγμα, το οποίο και ήταν επόμενο να συμβεί, διότι η δήλωσή του έχει ως βάση της τον ορθολογισμό, τη λογική και τη νόηση. Δεν έχει ως βάση της το διαλογισμό.

΄΄Ο άνθρωπος είναι ελεύθερος, αλλά ελεύθερος για ποιο πράγμα; Αν δεν υπάρχει Θεός και ο άνθρωπος είναι ελεύθερος, θα σημαίνει απλώς αυτό ότι τώρα ο άνθρωπος είναι ικανός να κάνει το οτιδήποτε, καλό ή κακό, δεν υπάρχει κανείς να τον κρίνει, κανείς να τον συγχωρέσει. Η ελευθερία αυτή θα είναι απλώς μια ελευθεριότητα.

΄΄Έρχεται εκεί κι η άλλη πλευρά. Αφαιρείς το Θεό κι αφήνεις τελείως άδειο τον άνθρωπο. Βέβαια, διακηρύσσεις την ελευθερία του, αλλά για ποιο σκοπό; Πώς θα χρησιμοποιήσει την ελευθερία του δημιουργικά, υπεύθυνα; Πώς θα αποφύγει να μην καταντήσει ελευθεριότητα η ελευθερία;

΄΄Ο Φρίντριχ Νίτσε δεν είχε υπόψη του κανένα διαλογισμό - πρόκειται για την άλλη πλευρά του νομίσματος.

΄΄Ο άνθρωπος είναι ελεύθερος, αλλά η ελευθερία του μπορεί να αποτελεί για κείνον χαρά και ευλογία μόνον αν βρίσκεται ριζωμένος μέσα στο διαλογισμό.

΄΄Αφαίρεσε τον Θεό - είναι πολύ εντάξει αυτό, αποτελούσε εκείνος τον πιο μεγάλο κίνδυνο γα την ελευθερία του ανθρώπου - δώσε όμως και κάποιο νόημα και σημασία στον άνθρωπο, κάποια δημιουργικότητα, κάποια δεκτικότητα, κάποιο μονοπάτι για να βρει την αιώνια ύπαρξή του.

Ο διαλογισμός είναι η άλλη πλευρά του νομίσματος. Ο διαλογισμός δεν έχει κανένα Θεό -Κύριο, αφεντικό - αυτή είναι η ομορφιά του.

΄΄Έχει όμως μια τεράστια επιστήμη για να μεταμορφώσει τη συνειδητότητά σου, για να φέρει τόση πολλή επίγνωση σε σένα που να μην μπορείς να κάνεις κάτι το κακό. Δεν πρόκειται για κάποια εντολή από τα έξω, προέρχεται από την εσώτατη ύπαρξή σου. Μόλις γνωρίσεις το κέντρο της ύπαρξής σου, μόλις γνωρίσεις ότι είσαι ένα με το σύμπαν - και το σύμπαν δεν δημιουργήθηκε ποτέ, βρίσκεται εκεί από πάντα και θα βρίσκεται εκεί πάντα και πάντα, από τη μια αιωνιότητα στην άλλη - μόλις γνωρίσεις τη φωτεινή σου ύπαρξη, την κρυμμένη σου Βουδική φύση, είναι αδύνατο να κάνεις κάτι λανθασμένο, είναι αδύνατο να κάνεις κάτι κακό, είναι αδύνατο να κάνεις κάποιο αμάρτημα.
 

΄΄Ο Φρίντριχ Νίτσε, στο τελευταίο στάδιο της ζωής του, έγινε σχεδόν παράφρων. Νοσηλεύθηκε, τον έκλεισαν σε φρενοκομείο. Έναν τόσο μεγάλο γίγαντα, τι του συνέβη; Είχε καταλήξει στο συμπέρασμα: ΄Ο Θεός είναι νεκρός,΄ αλλά πρόκειται για ένα αρνητικό συμπέρασμα. Έμεινε ο ίδιος κενός, η ελευθερία του όμως ήταν δίχως νόημα. Δεν εμπεριείχε καμία χαρά, διότι αποτελούσε μόνο την ελευθερία από το Θεό, για ποιο όμως πράγμα; Η ελευθερία έχει δυο όψεις: από κάτι και για κάτι. Έλειπε η άλλη όψη. Αυτό τον έκανε να παραφρονήσει.

΄΄Το κενό κάνει πάντοτε τους ανθρώπους να παραφρονούν. Σου χρειάζεται κάποια γείωση, σου χρειάζεται κάποια επικέντρωση, σου χρειάζεται κάποια σχέση με την ύπαρξη. Αφού πέθανε ο Θεός, έχει τελειώσει όλη σου η σχέση με την ύπαρξη. Αφού πέθανε ο Θεός, απόμεινες μόνος, χωρίς ρίζες. Το δέντρο δεν μπορεί να ζήσει χωρίς ρίζες, ούτε κι εσύ μπορείς.

΄΄Δεν ήταν υπαρκτός ο Θεός, αποτελούσε όμως καλή παρηγοριά. Γέμιζε τον εσωτερικό κόσμο των ανθρώπων, παρόλο που ήταν ένα ψέμα. Αλλά ακόμη κι ένα ψέμα, αν επαναλαμβάνεται πολλές χιλιάδες φορές επί χιλιετηρίδες, γίνεται σχεδόν αλήθεια. Ο Θεός υπήρξε μια μεγάλη παρηγοριά για τους ανθρώπους όταν είναι φοβισμένοι, , όταν σκέφτονται τα γερατειά και το θάνατο καθώς και πάρα πέρα - το άγνωστο σκοτάδι.

΄΄Ο Θεός αποτέλεσε τεράστια παρηγοριά, παρόλο που επρόκειτο για ένα ψέμα.

΄΄Τα ψέματα μπορούν να σε παρηγορήσουν, χρειάζεται να το καταλάβεις αυτό. Μάλιστα τα ψέματα είναι γλυκύτερα από την αλήθεια.

΄΄Ο Γκωτάμα Βούδας αναφέρεται ότι είχε πει: Ή αλήθεια είναι πικρή στην αρχή, γλυκιά στο τέλος, και τα ψέματα είναι γλυκά στην αρχή, πικρά στο τέλος - όταν αποκαλύπτονται. Έρχεται τότε μια τεράστια πικρία, που σε εξαπάτησαν οι γονείς σου, όλοι σου οι δάσκαλοι, όλοι σου οι ιερείς, όλοι οι επονομαζόμενοι ηγέτες σου. Σε εξαπατούσαν συνεχώς. Η απογοήτευση αυτή επιφέρει σε όλους μια μεγάλη έλλειψη εμπιστοσύνης. ΄Κανείς δεν αξίζει εμπιστοσύνη...΄ Δημιουργεί ένα κενό.

΄΄Έτσι λοιπόν ο Νίτσε δεν ήταν παράφρων σε κείνο το τελευταίο στάδιο της ζωής του, ήταν το αναπόφευκτο αποτέλεσμα της αρνητικής του προσέγγισης.

Η διάνοια μόνο αρνητική μπορεί να είναι , μπορεί να επιχειρηματολογεί και να κάνει κριτική και να σαρκάζει, αλλά δεν μπορεί να σου δώσει καθόλου τροφή. Από καμιά αρνητική οπτική δεν μπορείς να λάβεις τροφή.

Έχασε λοιπόν εκείνος τον Θεό του κι έχασε και την παρηγοριά του. Ελευθερώθηκε μόνο και μόνο για να τρελαθεί.

΄΄Και δεν είναι μόνον ο Φρίντριχ Νίτσε, έτσι λοιπόν δεν μπορούμε να πούμε ότι επρόκειτο για κάτι το τυχαίο. Πολλοί γίγαντες της διανόησης καταλήγουν σε φρενοκομεία ή αυτοκτονούν, διότι κανείς δεν μπορεί να ζήσει μέσα στο αρνητικό σκοτάδι. Χρειάζεται φως και μια θετική, καταφατική εμπειρία της αλήθειας. Ο Νίτσε κατεδάφισε το φως και δημιούργησε ένα κενό μέσα του καθώς και μέσα στους άλλους που τον ακολουθούσαν.

΄΄Αν αισθάνεσαι ένα κενό βαθιά μέσα σου, έναν απόλυτα άδειο χώρο χωρίς κανένα νόημα, συμβαίνει αυτό εξαιτίας του Νίτσε. Στη Δύση αναπτύχθηκε ολόκληρη φιλοσοφία: ο Νίτσε είναι ο ιδρυτής αυτής της πολύ αρνητικής προσέγγισης της ζωής.

΄΄Ο Ζαν Πωλ Σαρτρ κι ο Μάρτιν Χάιντεγκερ – κι όλοι οι σπουδαίοι γίγαντες του πρώτου μισού του 20ου αιώνα - μιλούσαν μόνο για την απουσία νοήματος, για την αγωνία, τον πόνο, το άγχος, τον τρόμο, τον φόβο, το στρες. Κι η φιλοσοφία αυτή ονομάστηκε υπαρξισμός στη Δύση. Δεν είναι έτσι. Πρόκειται απλούστατα για μη-υπαρξισμό. Καταστρέφει το κάθε τι που σε έχει παρηγορήσει.

΄΄Συμφωνώ με την καταστροφή του, διότι ό,τι παρηγορούσε τον άνθρωπο ήταν απλώς ψέματα. Ο Θεός, ο παράδεισος κι η κόλαση - ήταν όλα μυθεύματα που δημιουργήθηκαν για να παρηγορούν τον άνθρωπο. Είναι καλό που έχουν καταστραφεί, αφήνεις όμως έτσι τον άνθρωπο μέσα σε ένα απόλυτο κενό. Από το κενό αυτό γεννήθηκε ο υπαρξισμός, γι΄αυτό και μιλά μόνο για την απουσία νοήματος: ΄Η ζωή δεν έχει νόημα.  Μιλάει για την ασημαντότητα: ΄΄Είσαι απλώς κάτι το τυχαίο. Δεν έχει σημασία για το σύμπαν αν βρίσκεσαι ή όχι εδώ.΄
 

΄΄Κι οι άνθρωποι αυτοί αποκαλούν υπαρξισμό τη φιλοσοφία τους. Θα έπρεπε να την αποκαλούν τυχαιϊσμό.

΄΄Δεν είσαι αναγκαίος, κατά τύχη απλώς, στο περιθώριο, κάπως εμφανίστηκες. Πρώτα ο Θεός σε έκανε να είσαι μια μαριονέτα και τούτοι οι φιλόσοφοι, από το Νίτσε ως τον Ζαν Πωλ Σαρτρ, σε κάνουν να είσαι κάτι το τυχαίο.

΄΄Και υπάρχει τεράστια η ανάγκη μέσα στο είναι του ανθρώπου να σχετίζεται με την ύπαρξη. Του χρειάζονται ρίζες μέσα στην ύπαρξη, διότι, μόνο όταν προχωρούν βαθιά μέσα στην ύπαρξη οι ρίζες του, θα ανθίσει εκείνος και θα γίνει Βούδας, θα ανθίσει σε εκατομμύρια λουλούδια, θα πάψει να είναι δίχως νόημα η ζωή του. Θα ξεχειλίζει τότε εξαιρετικά η ζωή του από νόημα, σημασία, μακαριότητα , η ζωή του θα είναι απλούστατα ένας γιορτασμός.

΄΄Αλλά το συμπέρασμα των λεγόμενων υπαρξιστών είναι πως είσαι περιττός, πως η ζωή σου δεν έχει κανένα νόημα, καμιά σημασία. Η ύπαρξη δεν σε χρειάζεται καθόλου!

΄΄Θέλω λοιπόν να συμπληρώσω το έργο του Φρίντριχ Νίτσε, είναι ανολοκλήρωτο. Θα οδηγήσει όλη την ανθρωπότητα στην τρέλα - όχι μόνο τον Φρίντριχ Νίτσε, αλλά και όλη την ανθρωπότητα. Χωρίς το Θεό είσαι ασφαλώς ελεύθερος, αλλά για ποιο πράγμα; Μένεις με τα χέρια αδειανά. Ήσουν και πριν με τα χέρια αδειανά, διότι τα χέρια που έδειχναν ότι είναι γεμάτα ήταν γεμάτα με ψέματα. Τώρα έχεις πλήρη επίγνωση ότι τα χέρια σου είναι άδεια και δεν υπάρχει πουθενά να πας.

΄΄Άκουσα για έναν πολύ διάσημο άθεο. Όταν πέθανε, η γυναίκα του έφερε τα καλύτερά του ρούχα, τα καλύτερα παπούτσια, πριν τον βάλουν στο φέρετρο - την καλύτερη γραβάτα, την πιο ακριβή που υπήρχε. Ήθελε να του προσφέρει ένα καλό αποχαιρετισμό. Τον έντυσαν έτσι όπως δεν είχε ντυθεί ποτέ σε όλη του τη ζωή.

΄΄Κι έπειτα ήρθαν οι φίλοι κι ήρθαν οι γείτονες. Και μια γυναίκα είπε: ΄Πω πω! Είναι τόσο ωραία ντυμένος και δεν έχει κάπου να πάει.΄ Ήταν άθεος κι έτσι δεν πίστευε στο Θεό, δεν πίστευε στον παράδεισο, δεν πίστευε στην κόλαση - δεν είχε πού να πάει κι ήταν τόσο καλοντυμένος! Αλλά αυτή είναι η κατάσταση που θα αφήσει η όποια αρνητική φιλοσοφία για όλη την ανθρωπότητα: καλοντυμένη, έτοιμη να φύγει, αλλά δεν έχει κάπου να πάει! Η κατάσταση αυτή δημιουργεί παραφροσύνη...

΄΄Αν δεν γίνει η ελευθερία σου το άνθισμα της επίγνωσής σου κι αν δεν σε οδηγεί η εμπειρία της ελευθερίας στην αιωνιότητα, αν δεν σε οδηγεί στις ρίζες, στο σύμπαν και την ύπαρξη, τότε θα τρελαθείς. Η ζωή σου δεν θα έχει νόημα, δεν θα έχει σπουδαιότητα. Ό,τι κι αν κάνεις, δεν θα έχει σημασία.

΄΄Η ύπαρξη είναι εντελώς δίχως ευφυΐα σύμφωνα με τους λεγόμενους υπαρξιστές, οι οποίοι ακολουθούν όλοι τον Νίτσε, τον ιδρυτή. Αφαίρεσαν το Θεό κι έτσι νομίζουν - σύμφωνα με τη λογική δείχνει φαινομενικά να είναι αλήθεια - ότι αν δεν υπάρχει Θεός, γίνεται και το σύμπαν νεκρό, χωρίς καμιά ευφυΐα, χωρίς καθόλου ζωή.

 Ο Θεός αποτελούσε προηγουμένως τη ζωή, ο Θεός αποτελούσε προηγουμένως τη συνειδητότητα. Ο Θεός αποτελούσε το ίδιο το νόημα, το ίδιο το άλας τού είναι μας. Τώρα που δεν υπάρχει πια ο Θεός, ολόκληρη αυτή η ύπαρξη γίνεται άψυχη, η ζωή γίνεται απλώς ένα παράγωγο της ύλης. Όταν θα πεθάνεις λοιπόν, θα πεθάνουν τα πάντα, δεν θα απομείνει τίποτε.

΄΄Και δεν υπάρχει ζήτημα να είναι κανείς καλός ή κακός. Η ύπαρξη είναι τελείως αδιάφορη, δεν νοιάζεται για σένα. Ο Θεός νοιαζόταν για σένα. Όταν αφαιρείς το Θεό, αρχίζει να συμβαίνει μια μεγάλη αποξένωση ανάμεσα σε σένα και την ύπαρξη. Δεν υπάρχει καμιά σχέση, η ύπαρξη δεν νοιάζεται, δεν μπορεί να νοιάζεται, διότι δεν είναι πλέον συνειδητή. Δεν πρόκειται πλέον για ένα ευφυές σύμπαν, πρόκειται απλώς για νεκρή ύλη, όπως ακριβώς είσαι κι εσύ. Κι η ζωή που γνωρίζεις είναι ένα απλό παράγωγο. 

΄΄Τα παράγωγα εξαφανίζονται αμέσως όταν χωρίζουν τα στοιχεία που τα δημιουργούσαν...

΄΄Όταν δεις ότι χρειάζεται κάποια ισορροπία ανάμεσα στο αρνητικό και το θετικό, τότε θα έχεις τις ρίζες σου μέσα στην ύπαρξη.

΄΄Ένα άκρο είναι να πιστεύεις στο Θεό, ένα άλλο άκρο είναι να μην πιστεύεις στο Θεό κι εσύ πρέπει να βρίσκεσαι ακριβώς στη μέση, απόλυτα ισορροπημένος. Ο αθεϊσμός γίνεται κάτι το άσχετο, ο θεϊσμός γίνεται κάτι το άσχετο. Η εξισορρόπησή σου όμως φέρνει σε σένα ένα νέο φως, μια νέα χαρά, μια νέα μακαριότητα, μια νέα ευφυΐα που δεν είναι του νου. Η ευφυΐα εκείνη η οποία δεν είναι του νου σε κάνει να συνειδητοποιείς ότι ολόκληρη η ύπαρξη είναι εξαιρετικά ευφυής. Όχι μόνο είναι ζωντανή, αλλά έχει και ευαισθησία, έχει ευφυΐα.

΄΄Μόλις γνωρίσεις ότι η εσωτερική σου ύπαρξη είναι ισορροπημένη και σιωπηλή και ειρηνική, κινούνται ξαφνικά οι πόρτες που τις είχαν κλείσει οι σκέψεις σου κι όλη η ύπαρξη γίνεται ξεκάθαρη για σένα. Δεν είσαι τυχαίος. Το σύμπαν σε χρειάζεται. Χωρίς εσένα κάτι θα λείπει από το σύμπαν και κανείς δεν μπορεί να το αντικαταστήσει.

΄΄Αυτό είναι που σου δίνει αξιοπρέπεια, το ότι θα της λείψεις ολόκληρης της ύπαρξης. Τα αστέρια κι ο ήλιος και το φεγγάρι, τα δέντρα και τα πουλιά κι η γη - τα πάντα μέσα στο σύμπαν θα αισθανθούν ότι έχει μείνει άδειο ένα μικρό μέρος, το οποίο δεν μπορεί να το γεμίσει κανείς άλλος εκτός από εσένα. Σου δίνει τούτο τεράστια χαρά, μια ικανοποίηση που σχετίζεσαι με την ύπαρξη και που η ύπαρξη νοιάζεται για σένα. Όταν είσαι καθαρός και καθάριος, θα μπορείς να δεις την τεράστια αγάπη που πέφτει προς εσένα από κάθε διάσταση.

΄΄Αποτελείς την ανώτατη εξέλιξη της ύπαρξης, της ευφυΐας, και είναι εξαρτημένη εκείνη από εσένα. Αν αναπτυχθείς και φτάσεις πιο ψηλά από το νου και την ευφυΐα του, προς την κατεύθυνση του μη-νου και της ευφυΐας του, η ύπαρξη θα γιορτάσει: πάλι έφτασε ένας άνθρωπος στην υπέρτατη κορυφή. Ένα μέρος της ύπαρξης ανήλθε ξαφνικά ως τις ανώτατες δυνατότητες που είναι έμφυτες ως δυναμικό μέσα στον καθένα...

΄΄Και ο άνθρωπος που γνωρίζει τη σχέση του, τη βαθιά του σχέση με την ύπαρξη, δεν μπορεί να κάνει τίποτε ενάντια στην ύπαρξη, ενάντια στη ζωή. Είναι απλούστατα αδύνατο. Μπορεί μόνο να ρίξει πάνω σου βροχή τόση ευδαιμονία, τόση ευλογία, τόση πνευματική χάρη όση είσαι έτοιμος να λάβεις. Οι πηγές του όμως είναι ανεξάντλητες. Όταν έχεις βρει τις ανεξάντλητες πηγές της ζωής και την έκστασή της, τότε δεν έχει σημασία αν έχεις ή δεν έχεις έναν Θεό. Δεν έχει σημασία αν υπάρχει ή δεν υπάρχει μια κόλαση κι ένας παράδεισος. Δεν έχει καμιά απολύτως σημασία...
 

΄΄Σου λέω πώς να έρθεις σε επαφή με την ύπαρξη, πώς να ανακαλύψεις πού βρίσκεται η σύνδεση, η συνένωση με την ύπαρξη. Από πού παίρνεις τη ζωή σου την κάθε  στιγμή; Από πού προέρχεται η ευφυΐα σου; Αν είναι μη ευφυής η ύπαρξη, πώς γίνεται να είσαι εσύ ευφυής; Από πού θα πάρεις ευφυΐα;

΄΄Όταν βλέπεις τα τριαντάφυλλα να ανθίζουν, σκέφτηκες ποτέ ότι όλο αυτό το χρώμα, όλη αυτή η απαλότητα, όλη αυτή η ομορφιά βρισκόταν κρυμμένη κάπου μέσα στο σπόρο; Αλλά ο σπόρος από μόνος του δεν ήταν αρκετός ώστε να γίνει τριαντάφυλλο, χρειαζόταν την υποστήριξη της ύπαρξης - του εδάφους, του νερού, του ήλιου. Κατόπιν εξαφανίστηκε ο σπόρος μέσα στο έδαφος κι άρχισε να μεγαλώνει η τριανταφυλλιά. Τώρα της χρειάζεται αέρας, της χρειάζεται νερό, της χρειάζεται η γη, της χρειάζεται ο ήλιος, της χρειάζεται το φεγγάρι.

 Όλα αυτά μαζί μεταμορφώνουν τον σπόρο, ο οποίος ήταν σχεδόν σαν ένα νεκρό κομμάτι πέτρας. Συμβαίνει ξαφνικά μια μεταμόρφωση. Αυτά τα τριαντάφυλλα, αυτά τα χρώματα, αυτή η ομορφιά, αυτό το άρωμα, δεν μπορούν να προέλθουν από εκείνη, παρά μόνον αν ήδη τα είχε έτοιμα η ύπαρξη. Μπορεί να είναι όλα κρυμμένα, μπορεί να είναι καλυμμένα μέσα στο σπόρο. 

Αλλά το κάθε τι που συμβαίνει σημαίνει ότι ήδη βρισκόταν εκεί - ίσως σαν δυνατότητα.

            Έχεις ευφυΐα...΄΄